สมเด็จพระจักรพรรดิซา ล็อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สมเด็จพระจักรพรรดิซา ล็อง
Emperor Gia Long.jpg
จักรพรรดิเวียดนาม
ครองราชย์1 มิถุนายน 2345 - 3 กุมภาพันธ์ 2363
(17 ปี 247 วัน)
ราชาภิเษก1 มิถุนายน 2345
ราชวงศ์ราชวงศ์เหงียน
พระราชบิดาองค์ชายเหงียน ฟุก ลวน
ประสูติ8 กุมภาพันธ์ 2305
สวรรคต3 กุมภาพันธ์ 2363
(57 ปี 360 วัน)
ลายพระอภิไธยลายพระอภิไธยของสมเด็จพระจักรพรรดิซา ล็อง
สมเด็จพระจักรพรรดิซา ล็อง (เวียดนาม: Gia Long, 嘉隆, พินอิน: Jiālóng เจี๋ยหลง) หรือเป็นที่รู้จักกันในพระนาม พระเจ้าเวียดนามยาลอง หรือ องเชียงสือ ตามพงศาวดารไทย (8 กุมภาพันธ์ 2305-3 กุมภาพันธ์ 2363) ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหงียนราชวงศ์สุดท้ายของเวียดนาม

พระราชประวัติ[แก้]

สมเด็จพระจักรพรรดิซา ล็อง ประสูติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2305 ตรงกับปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา มีพระนามเดิมว่า เหงียน ฟุก อั๊ญ (เวียดนาม: Nguyễn Phúc Ánh, 阮福暎 , พินอิน: Ruǎnfúyìng หรวนฟูอิง) เป็นพระโอรสองค์ที่ 4 ของเจ้าชายเหงียน ฟุก ลวน

หนีมาสยาม[แก้]


สมเด็จพระจักรพรรดิซา ล็อง
หลังจากพ่ายแพ้ต่อกบฏเต็ยเซินเมื่อปี พ.ศ. 2321 องเชียงสือก็ได้ทำสงครามเพื่อกอบกู้แผ่นดินคืนจนถึงปี พ.ศ. 2328 องเชียงสือจึงตัดสินใจลี้ภัยมาสยามเพื่อพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต่อมาในปี พ.ศ. 2332 หลังจากลี้ภัยในสยามได้ 4 ปี องเชียงสือและครอบครัวจึงตัดสินใจหนีกลับไปเวียดนาม เมื่อองเชียงสือเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซา ล็อง พระองค์จึงได้ถวายต้นไม้เงินต้นไม้ทองแด่รัชกาลที่ 1

ขึ้นครองราชย์[แก้]

หลังจากองเชียงสือเสด็จหนีกลับมาจากสยาม พระองค์ได้รวบรวมผู้คนและอาวุธเข้าต่อสู้กับกบฏเต็ยเซินรวมถึงได้กำลังสนับสนุนจากฝรั่งเศส ทำให้ในที่สุดองเชียงสือสามารถเอาชนะกบฏเต็ยเซินได้อย่างเด็ดขาดในปี พ.ศ. 2345 พร้อมกับประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ปีเดียวกัน ทรงพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดิซา ล็อง พร้อมกับย้ายเมืองหลวงจากฮานอยมาที่เว้

สวรรคต[แก้]

จักรพรรดิซา ล็อง เสด็จสวรรคต ณ พระราชวังซา ล็อง เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2363 ขณะพระชนม์ได้ 57 พรรษาหรือ 5 วันก่อนพระชนม์ครบ 58 พรรษา